2020 was voor menig naaister het jaar van oneindig veel mondkapjes naaien. Je zou bijna vergeten dat een jaar eerder de naai community zich al een keer aan het werk had gezet voor een ander goed doel. In 2019 werden grote delen van Australië verwoest door natuurbranden. Desastreus voor de toch al kwetsbare dieren. De beelden van koala's met verbrande pootjes en wees-kangoeroes waren hartverscheurend. Ineens kwam daar een oproep aan alle naaisters en haaksters om allerhande artikelen te maken die de opvangorganisaties in Australië hard nodig zouden hebben. Deze oproep, in eerste instantie gericht aan makers in Australië zelf, ging viral. En voor je het wist, was de gehele internationale naaigemeenschap gemobiliseerd. België, zoals altijd net iets beter georganiseerd, was al twee weken fanatiek aan het naaien toen de Nederlandse naaisters zich net een beetje begonnen te organiseren. Internationaal werd zoveel gemaakt dat Australië overspoeld werd.. En zo gebeurde het, dat terwijl de één opriep vooral door te naaien, anderen een oproep deden om vooral niets meer te maken. Ondertussen ontstonden allerhande discussies, niet alleen over de zin of onzin van het (door)naaien, maar ook over het juiste materiaalgebruik en afwerkingstechnieken. Achteraf kan het als generale repetitie gezien worden voor wat ons als naai-community te wachten stond bij het naaien van mondkapjes...
Posts tonen met het label Knipkids. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Knipkids. Alle posts tonen
zaterdag 16 januari 2021
Koala onesie
2020 was voor menig naaister het jaar van oneindig veel mondkapjes naaien. Je zou bijna vergeten dat een jaar eerder de naai community zich al een keer aan het werk had gezet voor een ander goed doel. In 2019 werden grote delen van Australië verwoest door natuurbranden. Desastreus voor de toch al kwetsbare dieren. De beelden van koala's met verbrande pootjes en wees-kangoeroes waren hartverscheurend. Ineens kwam daar een oproep aan alle naaisters en haaksters om allerhande artikelen te maken die de opvangorganisaties in Australië hard nodig zouden hebben. Deze oproep, in eerste instantie gericht aan makers in Australië zelf, ging viral. En voor je het wist, was de gehele internationale naaigemeenschap gemobiliseerd. België, zoals altijd net iets beter georganiseerd, was al twee weken fanatiek aan het naaien toen de Nederlandse naaisters zich net een beetje begonnen te organiseren. Internationaal werd zoveel gemaakt dat Australië overspoeld werd.. En zo gebeurde het, dat terwijl de één opriep vooral door te naaien, anderen een oproep deden om vooral niets meer te maken. Ondertussen ontstonden allerhande discussies, niet alleen over de zin of onzin van het (door)naaien, maar ook over het juiste materiaalgebruik en afwerkingstechnieken. Achteraf kan het als generale repetitie gezien worden voor wat ons als naai-community te wachten stond bij het naaien van mondkapjes...
Abonneren op:
Posts (Atom)
